نقد عکس 159

نقد عکس 159

نقد عکس 159 | منتقد: جوادپورسعید | عکاس: جمشید فرجوند فردا 
در این صفحه نقد و بررسی عکس 159،یکی از مجموعه نقدهای عکس جوادپورسعید را مطالعه می‌کنید.

عکسی صحنه آرایی شده که عکاس از ترکیب نقاشی با واقعیت،پیام ضد جنگ خود را به بیننده منتقل می کند،در ابتدا دو کبوتر نسبتا سفید که نوک آنها به هم نزدیک شده است،پیام عشق و دوستی را تداعی می کنند ولی در ادامه متوجه تابلوی نقاشی از موشک ترک خورده ای می شویم که آثار خون روی آن دیده می شود.در بخش پایین عکس تعداد زیادی نقاشی چشم دیده می شود که بعضی به حالت گریان روی زمین افتاده اند گویی هنوز نگاهشان به دنیاست ،در لابلای آنها مدادهای رنگی،دفتر نقاشی،کیف مدرسه و جا مدادی دیده می شود که نشانه های مدرسه ای ویران شده است.چشم های روی زمین که تداعی کننده مرگ است،شاید چشم های دختران مدرسه ای را روایت می کنند که در حال نقاشی از گلهای زیبا،پرپر شده اند.در سمت راست، تابلوی نقاشی منظره ای با درختان سرسبز و آسمانی آبی دیده می شود که سایه مرگ موشک سمت چپ،آنرا تیره نموده است.بعد از دیدن آثار مرگ و نابودی،تنها نقطه امیدی که در عکس دیده می شود،قرار داشتن موشک ترک خورده و در حال نابودی،زیر پاهای کبوتران صلح و دوستی است،روزی که با نابودی آن دیگر سایه سیاه مرگ، روی زندگی مردم بی گناه نخواهد افتاد.

                                                                                                                               یکم تیرماه ۱۴۰۵