21 رمضان شهادت امام علی (ع)
بـه محراب و منبر علی کشته شد
وصی پیمبر علی کشته شد
علی بین کوچه زمین خورده اسـت
چو زهرای اطهر علی کشته شد
شهادت امام علی (ع) تسلیت باد
تسلیت شهادت امام علی ع
شهادت امام علی(ع)
امام علی (علیه‌السلام)، امام اول شیعیان، صحابی، راوی، پسرعمو و داماد پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، کاتب وحی و
چهارمین خلیفه از خلفای راشدین نزد اهل سنت است.
آن حضرت در اثر ضربت شمشیر زهرآلود ابن ملجم مرادی در شب نوزدهم ماه رمضان سال ۴۰ هجری قمری هنگام اقامه نماز صبح،
فرقش شکافته شد و بر اثر آن ضربت، در بیست و یک ماه رمضان به شهادت رسید.
امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) بدن پدر را بعد از غسل، کفن و خواندن نماز میت، شبانه به همراه عبدالله بن جعفر و
محمد حنفیه در نجف دفن کردند. مدفن آن امام امروزه در شهر نجف دارای گنبد و حرم باشکوهی است که محل زیارت محبان و
دوستداران آن حضرت می‌باشد و یکی از زیارتگاهای مهم کشور عراق است.
شهادت امام علی ع
چگونگی شهادت امام علی (ع)
امیرالمؤمنین که در سپیده دم شب نوزدهم ماه مبارک رمضان برای نماز صبح به مسجد کوفه رفته بود، توسط ابن ملجم که شمشیر
زهرآلودش را بر فرق مبارک امام علی (علیه‌السلام) فرود آورد، زخمی شد و در اثر این زخم در بستر شهادت قرار گرفت و با شهادت
جان سوزش جهان را بدرود گفت و راه سرای جاودانه را در پیش گرفت.
مردم کوفه با اطلاع از این خبر تکان‌دهنده، نگران و وحشت‌زده به سوی مسجد به راه افتادند. زن و مرد، پیر و جوان کوشیدند تا خود را
به مسجد و محراب کوفه برسانند. مسجد کوفه از توده‌های اندوه‌زده و نگران آکنده گردید.امیرالمؤمنین پس از خواندن نماز بامدادی به
صورت اشاره و نشسته، از نزدیکان خواست تا او را به منزل ببرند.
یاران و همراهان او را به سوی سرایش حرکت دادند و مردم با اشک و آه و شیون و گریه او را همراهی نمودند.
شهادت امام علی
آخرین ساعات عمر
امام علی (علیه‌السلام) از فرزندانشان خواستند تا گریه و فغان نکنند، که با گریه حسنین (علیه‌السلام)، فرشتگان آسمانی می‌گریند.
در اثر جراحت وارده صورت مبارک امام رو به زردی و سفیدی مایل شده بود و حضرت رو به آسمان نظر انداخت و زبانش به تسبیح و تقدیس
الهی مشغول بود.
«الهی اسئلک مرافقة الانبیاء والاوصیاء واعلی درجات جنة الماوی»
پس از زمانی بیهوش شدند در حالی‌که امام حسن (علیه‌السلام) می‌گریستند. قطرات اشک بر صورت امام علی ریخت و حضرت به
هوش آمدند و فرمودند:
«ای فرزندم! چرا گریه و جزع می‌کنی؟ همانا بعد از من تو را به زهر ستم شهید می‌کنند و برادرت حسین را به تیغ شمشیر به شهادت می‌رسانند. به پدر و مادر خود ملحق می‌شوید.
لحظه شهادت امام علی (ع)
لحظات آخر عمر امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) فرا رسیده بود که دیده‌های خود را گردانیدند و به تمام اهل بیت خود نگاه کردند و فرمودند:
«همه را به خدا می‌سپارم خدا، همه را در راه حق و راست قرار دهد و از شر دشمنان حفظ نماید. خدا خلیفه و ناصر من بر شماست و
خدا برای این امر کافی است.»
آن‌گاه فرمودند: «ای فرستادگان خدا! سلام من بر شما باد.»
و فرمودند: «ولمثل هذا فلیعمل العاملون»
«ان الله مع الذین اتقوا والذین هم محسنون
«باید اهل عمل، برای چنین ثواب و منزلتی عمل کنند، به درستی که خدا با پرهیزکاران و نیکوکاران است»
آن‌گاه بر پیشانی آن حضرت عرق نشست و آن حضرت پیوسته به ذکر خداوند سبحان مشغول بودند و مدام «لا اله الا الله» می‌گفتند
و شهادتین را بر زبان می‌آوردند.
کمی بعد، رو به قبله نمودند و دیده‌های خود را بر هم نهادند و دست‌ها و پاهای خود را به سوی قبله دراز کردند و برای شهادت به
وحدانیت الهی و رسالت حضرت (علیه‌السلام) فرمودند: «اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له واشهد ان محمدا عبده و رسوله»
آن‌گاه با قدم شهادت، به سوی بهشت رفتند.
پس در آن حال صدای شیون و گریه از خانه آن حضرت بلند شد، مانند روزی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از دنیا رحلت فرموده بودند.
در آن شب آفاق آسمان متغیر گشت و زمین لرزید. صدای تسبیح و تقدیس فرشتگان و ملائکه الهی بود که در خفای کوفه به گوش مردم
می‌رسید و آنها می‌دانستند که این صدای فرشتگان است که در آسمان پیچیده است.
پیام تسلیت شهادت امام علی (ع)
مرکز آموزش های هنری و سینمایی دارالفنون
هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.