مقاله ای که مشاهده می فرمائید ”نگاهی کوتاه به آغاز سینما و تلویزیون” به قلم محمد سعید خسروی،تدوینگر ،مولف ، محقق و مدرس صدا و سیما نگارش شده است.
استاد محمدسعید خسروی مدرس رشته تدوین آموزشگاه سینمایی دارالفنون از تدوینگران برجسته کشور می باشند.

نگاهی کوتاه به آغاز سینما و تلویزیون

اولین دوربین فیلمبرداری با فیلم ۳۵ میلی متری دارای پرفراژ (سوراخهای کناره نوارفیلم)درسال ۱۸۸۹ میلادی درآمریکا توسط توماس ادیسون ساخته شد وآن را کینه توگراف ( kine to graph) نامید.( نوارفیلم توسط جرج ایستمن آمریکایی به نام فیلم کداک Kodak درهمان زمان ابداع شد.) اولین فیلمبرداری و نمایش فیلم به وسیله ادیسون و ویلیام دیکسون انجام شد وبعد ها ادوین اس پورتر به جمع آن ها پیوست .(پورتر اولین تدوینگر می باشد). نمایش فیلم های ادیسون بصورب تک نفره بود که بیننده از یک دریچه فیلم داخل دستگاه را تماشا می کرد(وی دستگاه نمایش را کینه توسکوپ kine to scop نامگذاری کرد) استودیوی ادیسون فیلم های صامت وکوتاه چند ثانیه ای وچند دقیقه ای بسیاری را تولید کرد. درآن زمان ها فیلم های نیمه بلند (بیش از ده دقیقه) وفیلم های بلند (بیش از یک ساعت) از ۱۹۱۰ به بعد ساخته شدند.
در دستگاه های فیلمبرداری اولیه تا سال ۱۹۲۰ از یک دسته برای حرکت چرخ دنده دوربین و ایجاد حرکت نوارفیلم استفاده می شد .دنده های چرخ دنده در سوراخ های حاشیه فیلم قرارمی گرفت و با چرخش آن نوار فیلم به حرکت درمی آمد.

درسال۱۸۹۵  برادران lumiere ( لومی ار- لومیر ) که ازعکاسان مشهور فرانسه بودند دوربین فیلمبرداری ادیسون را خریداری کردند و برای نمایش فیلم تغییراتی را درآن ایجاد کردند تا تبدیل به پروژکتور فیلم روی پرده سفید شد. با اینکار اولین نمایش عمومی فیلم یا سینما آغاز شد (مبدا آغاز سینما ) . برادران لومیر دوربین فیلمبرداری خود را به نام سینما توگراف (cinema to graph) ثبت کردند.مونتاژهای اولیه فیلم کاملا دستی بود. با قیچی برش فیلم وحذف اضافات انجام می شد وبوسیله چسب اسکاچ (نوارچسب شفاف) دو قطعه نوار فیلم بهم چسبیده می شد. بعدا وسیله ای به نام اسپلایسر splicer ساخته شد که هم عمل برش و هم عمل چسباندن را انجام می داد و بعدا درسال ۱۹۲۴ اولین دستگاه مونتاژ (ادیت – تدوین) فیلم درآمریکا به نام موویلا ( moviola ) ساخته شد. این دستگاه تدوین بصورت عمودی بود ودرسال ۱۹۳۹ امکان صدا به آن اضافه شد. درسال ۱۹۳۱ درآلمان دستگاه مونتاژ فیلم بصورت افقی توسط اشتین بک steen beckساخته شد. درایران دستگاه های افقی مونتاژ فیلم استفاده می شود که به غلط به آن موویلا می گویند.

درسال ۱۹۳۶ با پیدایش دوربین تلویزیونی (دوربین ویدیو) ودستگاه گیرنده آن (دستگاه تلویزیون) توسط جان لاجی برد پخش مستقیم برنامه های تلویزیون درانگلستان آغاز شد. و بعدا درسال۱۹۵۶ میلادی دستگاه ضبط برنامه های TV (تلویزیون) روی نوار مغناطیسی با عرض ۲ اینچ (حدود ۵ سانتی متر) (دستگاه VTR – video tape recorder ) به نام امپکس

( AMPEX ماخوذ شده از نام سازنده آن الکساندر ام پونیاتوف ) درآمریکا ساخته وبه بازار عرضه شد .

دستگاه های امپکس ازسال ۱۹۶۰ مجهز به سیستم ادیت شدند وبا اجرای فرمان های آن مونتاژ بصورت اتومات روی نوارویدیو ۲ اینچ انجام می شد. بعدا به خاطر سهولت کارمونتاژ فرمان های ادیت بصورت دستگاه جداگانه به نام دستگاه ادیت کنترل( editing control) از امپکس به بازارعرضه شد. قبل از مونتاژ اتوماتیک روی نوار ویدیو (video tape) عمل مونتاژ بصورت دستی بوسیله دستگاه کوچکی که دارای لنز میکروسکوپی بود انجام می شد نوارویدیو ۲ اینچ را داخل دستگاه می کردند و ازطریق لنزمیکروسکوپی محل مسیر ضبط شده
تصویر را پیدا می کردند وبرش نوار و یا چسباندن لبه دو قطعه نوار را انجام می دادند. برای چسباندن از چسب مایع محکمی استفاده می شد.دستگاه های امپکس با نوار دو اینچی که داخل حلقه ای ( Reel ) پیچیده بودند مدت بیست سال تنها و یکه تاز دستگاه های ضبط و مونتاژ ویدیویی بودند. بعد ازآن امپکس نوار یک اینچی ریل Reel را عرضه کرد وبعد ازآن دستگاه های کاست ویدیویی( با نوار سه چهارم اینچ ) به نام یوماتیک U – MATIC را به بازارعرضه کرد . بعد از آن شرکت سونی ژاپن و شرکت های دیگر جای آن را گرفتند.