درعکس عمودی سیاه و سفید،چهره خانمی با چادرمشکی وباحجاب،درزمینه روشن دیده میشود روی صورت وی جملاتی به فارسی نوشته شده است،ازجمله: ای ازجان گذشته ،با دستهای گرمت دست مرا بگیر،من شاعرتوهستم وبا بدن بشکسته ام آمده ام بتوبپیوندم تا روز قیامت با هم بپا خیزیم ،ای خوب، ای برادرم ،شب ها با صدای تیرهای تو از خواب …
همچنین لوله تفنگی نیز بطور عمودی رو به بالا ،صورت را به دو نیمه سایه و روشن، تقسیم کرده ونگاه او به دوربین است.
در ابتدا تصور میشود،نوعی دعانویسی وسحروجادو،روی صورت اوکارشده است ولی وقتی خوب دقت میکنی ،با جملاتی روبرو میشوی که وی، برای کسی که شبها بیدار میماند و با تفنگ از وی ودیگران در مقابل دشمن حمایت میکند،نوشته شده است.حجاب اوضمن نشانه دادن اعتقاد  وی،نشانه جنسیت اونیزهست،گویی این جملات را خطاب به تفنگ که میتواند نشانه مردانه گی ویا پاسداران ونیروهایی باشد که اوایل انقلاب در شهر گشت میزدند وگاهی برای هشدار به ضد انقلابیون،تیراندازی هوایی میکردند،باشد.
این جملات شعرگونه از طرف کسی گفته میشود که بخاطر زن بودن ،نمیتواند در نبرد مستقیم با دشمن شرکت کند ولی با جملاتی که بر صورت نوشته است ،روایتگرآنها میشودوخود را به نوعی در این نبرد با دشمن ،شرکت می کند.
شیرین نشاط مانند” سیندی شرمن”که بدن خود را سوژه عکاسی خود قرار میداد،صورت خود را برای روایت دل مشغولی هاوآرمان های خود انتخاب کرده است.عکس خوب وساخته شده ای که منعکس کننده حال وهوای ماههای اول انقلاب  است.شیرین نشاط سالهاست ازاین تفکردست کشیده ودرخارج ایران زندگی می کند.

نقد و تحلیل این عکس توسط استادجوادپورسعید مدرس رشته عکاسی آموزشگاه عکاسی دارالفنون وابسته به سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی انجام شده است.

عکاس : شیرین نشاط