دراین عکس سیاه و سفید عمودی مجروح جنگی دیده می شود که سرم به دست چپ او وصل شده و خود در حالی که روی زمین نشسته،با دست دیگرش( که زخمی و باند پیچی شده )سرم را نگه داشته و به آن خیره شده است .آستین او پاره و دور لبانش خونی است.سمت راست او زخمی های دیگری هستند و در انتها کسانی دیده می شوند که در حال کمک به زخمی های دیگری هستند.
نقطه اوج یا موضوع اصلی عکس که آنرا از دیگر عکس های مشابه متفاوت میکند ،این است که فردزخمی، بدون کمک فرد دیگری،خود ظرف سرم را در دست گرفته که کمتر در عکسی دیده شده است. موضوع دیگری که در عکس دیده میشود آن است که هیچ کدام از حاضرین در صحنه ،توجه ای به زخمی ها ی جلوی کادر ندارند،بنظر می رسد بقدری زخمی ها زیادند که کسی نمی تواند به اینها کمک کند.مسئله مهم بعدی چهره اوست که هم مظلومیت را تداعی میکند و هم عزم و اراده وی تا پیروزی را.
همچنین مثلثی که توسط پاهای رزمنده در جلوی کادر تشکیل شده است ،حکایت از ایستایی و پابرجایی او دارد. با توجه به نوع لباس، بنظر می رسداز نیروهای داوطلب باشد که برای حفظ کشور خود در برابر بیگانگان قدم در راه رزم گذاشته است.یکی از بهترین عکس های جنگ که نه فقط مستندی از یک حادثه، که سمبل مقاومت و پایداری است.

نقد و تحلیل این عکس توسط استادجوادپورسعید مدرس رشته عکاسی آموزشگاه عکاسی دارالفنون وابسته به سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی انجام شده است.

عکاس:محمدفرنود